Afval lucratieve handelswaar

FD Gazellen Awards 2006

Afval lucratieve handelswaar

Recycling is een snel groeiende handelsmarkt. Milieuregels staan aan
de basis van een profijtelijke tussenhandel. Ciparo (oud papier) en
United Metals (schroot) doken in het gat.
Voor Joris de Caluwé, directeur en mede-eigenaar van het Rotterdamse
Ciparo is er de afgelopen jaren weinig reden voor klagen. De omzet in
het bedrijf, dat handelt in oud papier, groeide dankzij de onstuitbare
vraag uit China, ook het afgelopen jaar sterk. Niet voldoende om een
Gazelle Award te winnen in Zuid-Holland. Maar met een omzetgroei van
100% valt daar best mee te leven.
Marcel Gijzen, directeur en eigenaar van United Metals in Middelburg,
haalt dat groeicijfer weliswaar niet. Toch sleepte het bedrijf voor de
tweede keer een Gazelle Award in Zeeland in de wacht. United Metals
handelt in metalen, zolang het niet ijzer of staal is. Het werkterrein
van Gijzen is Europa, vooral Duitsland, maar ook het Verre Oosten. De
Europese markt voor gerecyclede metalen is groot, maar groeit
aanzienlijk minder snel dan die in China, dat eigenlijk fungeert als
de `fabriek van de wereld’.

Tussenhandelaren

Beide ondernemers hebben gemeen dat zij tussenhandelaren zijn in een
internationale markt, waarvan de groeimogelijkheden onbegrensd lijken.
Hun belangrijkste verdienste is dat ze dat hebben gesignaleerd en
tijdig zijn ingestapt. Ze zijn zich uitermate bewust van de
luxe-situatie waarin hun bedrijven verkeren en tonen zich dan ook
bescheiden als hun inbreng voor de omzetgroei ter sprake komt.
Tevredenheid overheerst zeker omdat het einde van de stormachtige
groei nog lang niet in zicht is. `Het enige dat mijn werk nog leuker
zou kunnen maken, is als het ministerie van VROM besluit oud papier
niet meer als afval te zien, maar als grondstof’, zegt De Caluwé.
Afval is namelijk gebonden aan strenge mileuregels. Overigens staat
papier op de groene lijst, wat de procedure vereenvoudigt.

Regelkunde

Grondige kennis van de regels is een van de voorwaarden om succes te
hebben in de wondere wereld van recycling, zo beaamt Marcel Gijzen.
`Je zult mij niet horen klagen over stoffen die op de oranje of de
rode lijst staan en waarvoor dus vergunningen nodig zijn.
Schroothandelaren hebben geen tijd of geen zin om zich daarin te
verdiepen, dus doen wij dat voor ze. Daar ligt onze bijdrage. Wij
voelen ons een soort van ambassadeur van de schroothandelaren en
partners van de fabrieken die het schroot afnemen.’
De zin van milieuregels wordt door bedrijven die zich bezighouden met
recycling niet in twijfel getrokken. Er is begrip voor de overheid die
niet kan en mag verwachten dat iedereen zich netjes aan de regels
houdt. Illegale afval- transacties liggen politiek steeds gevoeliger,
omdat zij, bij ontdekking, uitgebreid de media halen.
De hoogte van de kosten van inspectie om te zien of de goederen in
orde zijn, is wel aanleiding tot discussie. En ook de vraag: wie
daarvoor moet opdraaien. Nu komen die veelal voor rekening van de
handelaar. De Caluwé: `Omdat de kosten van inspectie en boetes een
regelrechte aanslag zijn op de winstgevendheid van je handel, ga je in
principe alleen in zee met verzamelaars van oud papier die je
vertrouwt. Dat zijn bedrijven die leveren wat er op de
ladingdocumenten staat en niet de kans aangrijpen om de boel te
flessen. Fysieke controle is voor ons, gezien het volume, slechts
steekproefsgewijs mogelijk.’

Vertrouwen

Ook United Metals moet het hebben van het vertrouwen in zijn
schrootleveranciers. Overigens zijn voor Gijzen de ladingsstromen nog
wel te overzien. Zo adviseert hij zijn klanten over materialen die
waardeloos lijken, maar waarvoor toch een markt kan zijn. `Dat er
behoefte is aan koper, weet men zelf ook wel. Maar als bijvoorbeeld om
koperdraad een coating zit, waaraan een vergunning vastzit dan kennen
wij de bedrijven die dat volgens de regels kunnen verwerken. Dan is
een vergunning meestal geen probleem meer.’ Door op deze wijze mee te
denken met leveranciers is volgens Gijzen het vertrouwen ontstaan
waarop het succes van United Metals is gebouwd.
De papierhandel van Ciparo is minder divers dan de non ferro handel en
bovendien aanzienlijk volumineuser. Elke verscheping wordt door het
Chinese inspectieapparaat: CCIC geinspecteerd. Daarbovenop wordt
steekproefsgewijs door VROM nog eens gecontroleerd. Deze controles
hebben een kostenverhogend effect voor de verscheper cq de handelaar.
De Caluwé: `Ons papier gaat voor 75% rechtsreeks naar fabrieken in
China. We hebben vijf bedrijfsvestigingen in havensteden.’ Bij de
grondigheid van de Chinese controles op het punt van milieu en
duurzaamheid kunnen kanttekeningen worden gemaakt. Gerecycled papier
is immers een onmisbare bouwstof voor de Chinese economie. De Caluwé:
`Het gaat niet alleen om China’s behoefte aan verpakkingsmateriaal te
dekken. Nieuw papier maken is heel kostbaar. Er zijn, zeker in China
niet voldoende productiebossen om aan de binnenlandse vraag naar
papier tegemoet te komen. Het verbruik van papier per hoofd van de
bevolking is in de VS 500 , in de EU 370, maar in China hooguit 30 kg.
In feite is al het oud papier, houtpulp en lompen eigenlijk nodig om
de Chinese fabrieken draaiende te kunnen houden.’

China

Ciparo doet niets anders dan de handelstroom in papierpulp en -balen
in Rotterdam bundelen en per container naar Chinese havens verschepen.
Dat gebeurt in een hoog tempo en het gaat om zulke, duizelingwekkende
hoeveelheden dat elke regel een snelle afhandeling wel in de weg moet
staan. `Daarom alleen al zou het een stap in de goede richting zijn
als VROM de export van oud papier niet meer aan vergunningen bindt,
maar als grondstof beschouwt, uiteraard alleen voor gecertificeerde
bedrijven. Zelf zijn we ISO 9001 en ISO 14001 gecertificeerd. We doen
ook graag zaken met bedrijven die een soortgelijke certicatie hebben.
Daarmee laten ze laten zien dat zij milieuaspecten hoog op hun
prioriteitenlijst hebben staan.’
Ciparo heeft al de trekken van een multinationale onderneming, met
vestigingen in China. United Metals doet het werk met 5
personeelsleden. Om de groei in de markt bij te kunnen benen, zoeken
beide bedrijven hun heil in partnerschap. Voor Ciparo is dat vooral
samenwerking met locale bedrijven in het Verre Oosten. De Caluwé: `Wij
willen ook het Chinese achterland penetreren en niet aan de kust
blijven hangen.’

United Metals is nog op zoek naar oplossingen. Gijzen: `Ik wil zelf
doen, niet anderen managen. Een groter bedrijf wil ik daarom niet.
Maar we willen ook geen omzet mislopen.’ Hij stelt vast dat het aantal
concurrenten is teruggelopen. Er zijn nu een half dozijn firma’s die
vergelijkbaar met United Metals zijn. `Nu recycling zo goed rendeert
en de vooruitzichten uitstekend zijn, verwacht ik dat de echt groten
de kleinere bedrijven zullen oppeuzelen om zo meer marktaandeel te
krijgen.’
United Metals ziet hij als een transparant opererende dienstverlener
die wel deuren opent voor zijn klanten, maar daaraan ook wil
verdienen. Op de keper beschouwt maakt het Gijzen niet uit of hij
verdere omzetgroei realiseert met de eigen onderneming of als
onderdeel van een groter concern.

Van onze correspondent in Rotterdam Ton Olde Monnikhof

http://www.fd.nl/gazellen/ShowRedactieNieuws.asp?Context=N%7C1&DocumentId=31033